Lieve Janneke
Terwijl jij alweer een tijdje bezig bent, werd mijn vakantie vorige week wreed afgebroken. Maandag, normaalgesproken mijn vrije dag, startte met vergaderen en dinsdag kwamen de nieuwe leerlingen voor hun introductie. Natuurlijk was het leuk om mijn collega’s terug te zien en was ik net zo benieuwd naar mijn coachgroep als de leerlingen zelf. Het is alleen de kunst om de tinteling van de koele Zweedse meren nog even vast te houden en het werk op tijd af te laten zijn.
Ze zijn met z’n veertienen, mijn coachleerlingen uit de eerste klas. Geboren in zeven landen, allemaal vol verwachting, veertien verschillende persoonlijkheden met een heleboel talenten. Om kennis met elkaar te maken spelen we spelletjes, bezoeken we mensen op school die handig kunnen zijn om te kennen en verkennen we de omgeving. Na een intensief introductieprogramma zijn we klaar voor het schooljaar, de kop is eraf.
Mijn vorige mentorklas leerde ik kennen in klas vier, de groep daarvóór is net gestart in klas vier. Ik moet weer even wennen aan dat allereerste begin, het uitleggen van het werken met Magister, de brieven die ondertekend moeten worden voor je je laptop, dit jaar ook al nieuw, meekrijgt. Als bijna iedereenaangesloten is bij de groepsapp, is het daar een drukte van belang. Wat moet je eigenlijk allemaal meenemen? Welk huiswerk moest je ook alweer maken? Hoe maak je je huiswerk als je boeken nog in je kluis liggen? Breng je je schooltas eerst naar school, als je het eerste uur gym hebt? Na een paar dagen is de terughoudendheid, net als het geluid van mijn telefoon, er wel af.
Afgelopen zaterdag was er een feestje bij ons in het dorp, ‘Gein op het plein’, een band met dorpsgenoten en een dj zorgden voor een vrolijke en ontspannen sfeer. De zon scheenhet was een feest van ontmoeting. Na mijn gastoptreden bij de band stond ik in de rij voor een koel drankje. Voor mij stond één van mijn nieuwe mentorleerlingen, ze vond het zichtbaar leuk en een beetje spannend om me te zien. Voor háár stond een van mijn leerlingen die afgelopen zomer geslaagd is, hij – heus nog geen 18 – deed pogingen een biertje te bestellen en grijnsde naar me. Hij lijkt bijna twee keer zo groot als dat kleine blonde meisje met een vlecht en slippers. Zij staat aan het begin van haar zo belangrijke puberteit en voor hem is díé ontwikkeling bijna af.
Na een telefoonluwe feestavond bekijk ik de appjes die binnen zijn gestroomd, het zijn er 52 in de groepsapp van onze klas.Vluchtig lees ik het gesprek door en tevreden constateer ik dat alle vragen beantwoord zijn door de leerlingen zelf. Vandaag is het maandag, mijn eerste vrije maandag van het nieuwe schooljaar. Vanmorgen startte ik de dag met een berichtje van de ene meisje uit de rij voor de drankjes; “Mevrouw, ik heb mijn huiswerk al af.”
Fijn schooljaar! Heleen
Afbeelding: Getty Images
Hoe was het op school? 