Hoe was het op school?

Winactie: Wat we niet zeggen – Nadine Swagerman

De zomer komt eraan! En wat is er in de zomer nou fijner dan in de zon zitten met een lekker boek? De komende weken maak je kans op zes handbagageboeken. Ze zijn niet zo dik, waardoor je ze goed in je tas mee kunt nemen. Zo heb je je boek altijd bij de hand en kun je lekker lezen in het park, in de trein, op een terrasje, de boot, het vliegveld of gewoon lekker in de tuin of op je balkon.

We hebben gekozen voor zes novelles – dat zijn korte verhalen- met uiteenlopende thema’s. Deze week maak je kans op het boek Wat we niet zeggen van Nadine Swagerman. Je hebt ongeveer een week de tijd om te reageren via onze instagram-pagina. Op zondag 25 juni 2023, maken we de winnaar bekend. Waar zou jij dit boek willen lezen deze zomer? Laat het achter in de comments.

Klik hier om deel te nemen aan de wedstrijd

In de pridemonth is het natuurlijk toepasselijk om ook een pride-boek te verloten. Het leuke aan Wat we niet zeggen is dat gay zijn volledig is genormaliseerd. Het wordt niet uitgebreid besproken, het is gewoon zo. Het verhaal gaat namelijk heel ergens anders over. De opbloeiende liefde tussen Tobias en Jones had elke andere tienerliefde kunnen zijn.

Tobias verhuist naar het plaatsje waar Jones woont. De aanleiding is verdrietig, zijn vader is overleden. Tobias maakt nieuwe vrienden maar vertelt hen niet alles, hij draagt een groot geheim rondom de dood van zijn vader met zich mee. Niet alleen Tobias heeft een stilzwijgend geheim. Wanneer hij gaat daten met de mysterieuze Jones waarschuwen zijn vrienden hem. Jones en zijn familie zijn gevaarlijk, daar kun je beter bij uit de buurt blijven.

Wat is er aan de hand met Jones en wat is er tussen Tobias en zijn vader gebeurd? Wat we niet zeggen heeft voor ieder wat wils. Voor de liefhebbers van thrillers is het een spannende zoektocht. Voor liefhebbers van romantiek zit er ook genoeg liefde in. Het verhaal zet je aan het denken over grote thema’s en gevoelens, zoals rouw, schuldgevoel en verliefdheid. Bovenal zet het je aan het denken over praten. Waren de problemen van Tobias en Jones zo groot geweest als ze zich eerder hadden uitgesproken?

Ons leeftijdsadvies: 12+ | Uitgever: Kluitman | Auteur: Nadine Swagerman | Omslagbeeld … | Verschenen: 15 september 2022

Niet gewonnen, maar wel nieuwsgierig geworden naar dit boek? Klik hier om Wat we niet zeggen te bestellen.

Circus Zoethout – Heleen

Lieve Janneke,

Hoe was jouw Oerol? Ik zag al wat moois voorbij komen op Instagram. Zelf ben ik maandagavond thuis gekomen en gelijk de nieuwe week ingetuimeld. Op het festival heb ik, onder andere, een paar fantastische circus-achtige voorstellingen gezien van La spire en Hringleikur. Als ik terugkijk op mijn week paste dat eigenlijk bijzonder goed bij hoe ik op zoek moest gaan naar balans.

Zoals je weet ben ik coach van een prachtige groep leerlingen. In onze klas wordt niet gepest, bijzonder veel getolereerd en niet veroordeeld. Daar ben ik heel trots op. Na twee jaar ga ik afscheid van ze nemen. De leerlingen hebben hun eigen leerroute gekozen en worden verder begeleid door collega’s. De komende week is geloof ik de laatste ‘normale’ schoolweek, daarna komen toets- en projectweken om het schooljaar af te ronden. Nu we richting einde zwaaien, dreigt er hier en daar toch iemand uit balans te raken. Tijd om een vangnet te spannen, dus.

Je vroeg me laatst hoe het is om mentor te zijn. Ik vind het mentoraat (coach-zijn) één van de mooiste en meest uitdagende aspecten van mijn werk. Niet alleen heb je de ruimte te bouwen aan je eigen groepscultuur, ook mag je delen in heel persoonlijke momenten in het leven van leerlingen. Af en toe is dat ook verschrikkelijk lastig. Deze week zag ik een leerling verscheurd worden tussen thuis en school. Beide willen deze leerling veiligheid bieden, maar beide op een manier die niet past bij de overtuiging van de ander. Ik werd genoodzaakt een deel van mijn taken over te dragen en moest daarbij zomaar denken aan een jongleur; bij jongleren is juist het loslaten belangrijk.

Als je je betrokken voelt bij leerlingen, nemen ouders je ook wel eens in vertrouwen bij dingen die maar zijdelings te maken hebben met een leerling. Wat een kunst is het om dan niet alle last om je schouders te nemen. Het is immers fijn om in vertrouwen genomen te worden. Aan de andere kant weet je ook dat de beste acrobaten hun last goed moeten verdelen om elkaar te kunnen dragen. Die ene sterke, met beide voeten op de grond, wordt wel heel kwetsbaar als de hele mensentoren op haar gebouwd is.

Waar is een trapezewerker zonder de anderen die op het juiste moment de juiste lijntjes aangeven? Ik hoop dat één van mijn leerlingen binnenkort weer het gevoel heeft dat ze kan vliegen. Met elkaar proberen we haar het vertrouwen te laten vinden dat ze op het juiste moment het juiste stokje kan pakken. Door elkaar goed aan te kijken en in hetzelfde ritme te zwieren moet het lukken. Dat vangnet is er en dat mag ze gebruiken, áls ze maar weer opstaat!

“Bent u een beetje handig met die ballen, mevrouw?” Aan het eind van deze enerverende week mocht ik nog met de klas gaan bowlen. Stiekem moest ik best nog wat moed verzamelen, maar het werd een prachtig uitje. De grootste jongen uit de klas, die ik zo vaak gestrest zie, lachte zich rot en sloeg zijn arm om een klasgenoot. Mijn trapezewerkster bleek een bowlingtalent te zijn en de kleine acrobaat at zoveel frietjes dat zijn gezicht er van glom. “Ik doe mijn best, maar loslaten is niet mijn sterkste kant.”

Liefs Heleen

Winactie: Wees Lucie – Astrid Boonstoppel

We hebben gekozen voor zes novelles – dat zijn korte verhalen- met uiteenlopende thema’s. Deze week maak je kans op het boek Wees Lucie van Astrid Boonstoppel. Je hebt ongeveer een week de tijd om te reageren via onze instagram-pagina. Op zondag 18 juni 2023, maken we de winnaar bekend. Waar zou jij dit boek willen lezen deze zomer? Laat het achter in de comments.

Klik hier om deel te nemen aan de wedstrijd

Wees Lucie van schrijfster Astrid Boonstoppel was één van de tien titels die werd genomineerd voor de Jonge Jury shortlist 2023 en is onderdeel van de reeks korte verhalen die zijn uitgegeven onder de naam Blossom Books Shorties. De shorties van uitgeverij Blossom Books bestaan uit kortere verhalen over onderwerpen die grote impact kunnen hebben op een tiener.

In Wees Lucie verhuist de stadse Lucie met haar moeder naar het kleine plaatsje Cressville. Door de jaren heen zijn ze al erg vaak verhuisd, waardoor ze nergens echt diepe vriendschappen hebben kunnen opbouwen. Lucie en haar moeder hebben gelukkig een hele hechte band. Ze hebben elkaar. Waar de ander is, daar voelen ze zich thuis.

Lucies moeder blijkt echter een hartverscheurend geheim met zich mee te dragen. De haast symbiotische relatie tussen Lucie en haar moeder wordt daardoor hardvochtig op de proef gesteld. In Wees Lucie speelt -naast ouders, vriendschap en verdriet- het thema ‘afscheid’ een grote rol. Afscheid van wat was en wat is, van toekomstdromen en elkaar.

Vanwege een onduidelijke reden speelt het verhaal zich niet in Nederland af, maar in Amerika. Wat storend kan zijn voor wie niet van de veramerikanisering van jeugdboeken houdt. De Amerikaanse plaatsnamen en High School-structuur zijn namelijk voor het verhaal verder niet essentieel. Wees Lucie is wel geschikt voor wie van psychologische drama’s houdt. Het is een indrukwekkend verhaal over vriendschap, afscheid en rouw, waarbij de gevoelens op een zorgvuldige manier zijn opgeschreven.

Ons leeftijdsadvies: 13+ | Uitgever: Blossom Books | Auteur: Astrid Boonstoppel | Omslagbeeld: Loudmouth | Verschenen: 3 oktober 2022

Niet gewonnen, maar wel nieuwsgierig geworden naar dit boek? Klik hier om Wees Lucie te bestellen.

Ultra Donker en de Wachters van Wildzee – Philip Reeve – Tip van Janneke

Dit buitengewoon aantrekkelijke boek wordt door heel veel eersteklassers even aangeraakt wanneer het op mijn bureau ligt. De woeste illustratie van de zee, met daarin een klein maar onbevreesd meisje, heeft een ongelofelijke aantrekkingskracht op de dromers en creatievelingen in de klas. En terecht. Zo veelbelovend als dat het boek eruit ziet, zo is ook het verhaal.

Ultra is de naam van een aangespoeld meisje. Als baby werd ze op het strand gevonden door Andrew Donker, de Wachter van Wildzee. Ze wordt liefdevol opgenomen in de kleine gemeenschap van het eiland, waar sommige bewoners in magische eilanden en zeemonsters geloven. We leren Ultra kennen op de dag dat haar adoptievader, Andrew, dood wordt aangetroffen op datzelfde strand. Hij is verdronken, met stenen in zijn zakken. Wie houdt vanaf nu de wacht over het eiland? Wie waarschuwt voortaan voor het gevaar in die geheimzinnige oceaan? En wie zorgt er vanaf nu voor Ultra?

Andrews broer, Will, wordt naar het eiland geroepen om de nieuwe Wachter van Wildzee te worden. Will komt wel, maar hij neemt zijn taak als wachter niet erg serieus. Hij gelooft niets van het bijgeloof over het zogenaamde gevaar dat in de omliggende oceaan schuilt. Toch brokkelt zijn standvastigheid langzaam af wanneer er onverklaarbare dingen gebeuren.

Ultra Donker en de Wachters van Wildzee is, zoals zoveel fantasy-boeken, een fantasierijk verhaal waarin actuele en tijdloze thema’s uit het leven van alledag worden aangestipt. Zo worden bijvoorbeeld ratio en wetenschap lijnrecht tegenover geloof en onderbuikgevoelens geplaatst. Hoe ga je om met zulk wederzijds onbegrip? Het beschrijft ook de gevoelens van de geadopteerde Ultra heel treffend, die -hoe liefdevol ze ook is opgevangen- altijd het gevoel blijft houden dat ze niet helemaal bij het land hoort. Maar ook niet bij de zee.

Het plot is niet erg verrassend, maar wel bijzonder kundig uitgewerkt. De prijswinnende schrijver Philip Reeve doet zijn naam eer aan. Hij heeft er een ontzettend spannend avontuur van gemaakt, doorspekt met dappere, komische en kwetsbare momenten. Wie zich deze zomer wil onderdompelen in een wereld van een betoverende diepzee, magische stranden, wonderlijke zeewezens en kleurrijke eilandbewoners, raad ik dit boek van harte aan. Het is jammer dat ik het al uit heb, want het is een perfect zomervakantieboek.

Winactie: Welkom in Smartpark – Mirjam Mous

De zomer komt eraan! En wat is er in de zomer nou fijner dan in de zon zitten met een lekker boek? De komende weken maak je kans op zes handbagageboeken. Ze zijn niet zo dik, waardoor je ze goed in je tas mee kunt nemen. Zo heb je je boek altijd bij de hand en kun je lekker lezen in het park, in de trein, op een terrasje, de boot, het strand, het vliegveld of gewoon lekker in de tuin of op je balkon.

We hebben gekozen voor zes novelles – dat zijn korte verhalen- met uiteenlopende thema’s. Deze week maak je kans op het boek Welkom in Smartpark van Mirjam Mous. Je hebt ongeveer een week de tijd om te reageren via onze instagram-pagina. Op zondag 11 juni 2023, maken we de winnaar bekend. Waar zou jij dit boek willen lezen deze zomer? Laat het achter in de comments.

Klik hier om deel te nemen aan de wedstrijd

Anderhalve week geleden verscheen het boek Welkom in Smartpark van schrijfster Mirjam Mous in de XS-serie van de Best of YA-boekenlijn bij uitgeverij Van Goor. We keken er al een poosje naar uit en het maakt alle verwachtingen waar. Mous’ alom geprezen jeugdboeken gaan als warme broodjes over de toonbank van de mediatheek. Nu is er dus ook een wat kortere leessnack verkrijgbaar, o.a. geschikt voor wie eens kennis wil maken met Mous.

Deze keer betreft het een thriller-achtig boek met een digitaal karakter. Vier tieners worden door hun ouders naar een vakantiepark gestuurd waar ouderlijk toezicht niet nodig is door de slimme technologie. Allevier vertonen ze in het dagelijks leven extreem mediagebruik (gamen, sociale media, vloggen, hacken). Zo’n mini-vakantie in een smartpark lijkt het viertal ideaal. Ze genieten van hun verblijf, totdat de attracties in moordlustige machines veranderen en de jongeren moeten vechten voor hun leven.

Het neonkleurige atrractiepark dat oplicht tegen een donkere achtergrond maakt van ‘Welkom in Smartpark’ meteen al een aantrekkelijk boekje om te zien. Het is vlot geschreven en ondanks de beperkte aantal bladzijdes is het Mous gelukt om een aantal personages wat diepgang te geven. Voor zowel de lezer als de hoofdpersonages voelt het verhaal soms aan als een escape room. Ideaal voor lezers die van actie én puzzelen houden.

Ons leeftijdsadvies: 12+ | Uitgever: Van Goor, Best of YA | Auteur: Mirjam Mous | Omslagbeeld Caren Limpens | Verschenen: 25 mei 2023

Niet gewonnen, maar wel nieuwsgierig geworden naar dit boek? Klik hier om Welkom in Smartpark te bestellen.

We zijn er (bijna) – Janneke

Lieve Heleen,

‘Wil je m’n Wakker Worden-afspeellijst? Die is precies een busreis lang,’ vroeg een leerling laatst, toen ik hem na 10 minuten gapen nog steeds niet had opgemerkt op de stoel tegenover me in de bus. Ik zag er blijkbaar verkreukeld uit. ‘Nou graag,’ grijnsde ik. ‘Alle kleine beetjes helpen.’

De ochtend is nooit m’n sterkste moment geweest. Met enige regelmaat sta ik wezenloos voor me uit te staren terwijl er leerlingen of collega’s recht voor me staan in de bus. Mijn wiskundedocent vertelde ooit aan mijn ouders: ‘Janneke lijkt voor negen uur ‘s ochtends mentaal niet helemaal aanwezig.’ Ik blijk op dit punt geen vooruitgang te hebben geboekt.

Deze laatste paar weken moet ik extra mijn best doen om wakker te blijven in de ochtendbus. Al jaren verbaasde ik me over de eindsprint die docenten en leerlingen trekken vlak voor de zomer. Tegenwoordig ondervind ik aan den lijve dat de periode tussen de meivakantie en de zomervakantie veel vraagt van leerlingen én docenten. De hoeveelheid vakanties zijn geweldig in het onderwijs, maar daaromheen zijn de pieken dan ook heel hoog.

Dat brengt ook leuke dingen met zich mee. Zodra de zon gaat schijnen en de kinderen in korte broeken naar school komen, lonkt de zomervakantie als een welverdiende beloning na hard werken. Een extra motivatie. Het geeft een gevoel van kameraadschap. Anders dan in het bedrijfsleven, heeft iedereen tegelijkertijd vrij. Of je nu les krijgt of geeft, we werken allemaal naar hetzelfde punt toe. Dat schept een band.

Het einde van dit schooljaar overpeinzend kijk ik door het busraam naar buiten. De voorbereidingen voor schoolkamp zijn zo goed als rond. De kennismaking met mijn mentorklas voor volgend jaar is doorgesproken. De Poetry Slam voor de derdeklassers is georganiseerd. We knallen die laatste lesweken er nog even doorheen. Doen wat excursies. Rapportvergaderingen. En dan is godzijdank de vakantie in zicht.

Ik word op m’n schouder getikt en kijk verschrikt op, een leerling buigt naar me toe: ‘We zijn er’. Blijkbaar reageer ik niet alert genoeg. Ze trekt haar wenkbrauwen vragend op: ‘Of ga je niet naar school?’ ‘Ja, jawel,’ vlug raap ik al m’n spullen bij elkaar. Grinnikend ren ik de bus uit. Pfoeh… net op tijd. Gelukkig herkennen leerlingen mij wél, als ik naast ze in de bus sta.

Ik bedank haar wanneer we naast elkaar bij het stoplicht staan te wachten. ‘Haha, geen dank. Je zult het zwaar hebben zo aan het einde van het schooljaar. Met al die toetsen om na te kijken.’ Wat lief dat ze daaraan denkt. ‘Het is veel, maar het lukt wel. En bij jou? Jij moet immers heel veel toetsen máken.’ Haar gezicht betrekt een beetje. ‘Die laatste paar toetsen gaan wel. Maar de opdracht literatuur, daar moet ik nog aan beginnen.’ ‘Hmm,’ zeg ik, ‘kom tijdens het keuze-uur even bij me langs. Dan kijken we er samen naar.’ Ik geef haar een knipoog: ‘Dat komt wel goed hoor.’ Zo helpen we elkaar.

Ik loop m’n klaslokaal binnen en zet de Wakker Worden-afspeellijst nog even aan op het digi-bord. Onder begeleiding van The Kik met ‘Het is een mooie dag’ komt m’n klas lachend en/of ogendraaiend binnen: ‘Zo, jij hebt er zin in vandaag.’ Of: ‘Neee, geen muziek. Laat me even rustig wakker worden.’

Het zonnetje schijnt. De eindsprint is begonnen. De laatste weken van dit schooljaar zijn aangebroken. We zijn er… bijna.

Heb jij al plannen voor deze zomer?

Liefs, Janneke

Afbeelding: istock

Winactie: Slipjacht – Jowi Schmitz

De zomer komt eraan! En wat is er in de zomer nou fijner dan in de zon zitten met een lekker boek? De komende weken maak je kans op zes handbagageboeken. Ze zijn niet zo dik, waardoor je ze goed in je tas mee kunt nemen. Zo heb je je boek altijd bij de hand en kun je lekker lezen in het park, in de trein, op een terrasje, de boot, het strand, het vliegveld of gewoon lekker in de tuin of op je balkon.

We hebben gekozen voor zes novelles – dat zijn korte verhalen- met uiteenlopende thema’s. Deze week maak je kans op het boek Slipjacht van Jowi Schmitz. Je hebt ongeveer een week de tijd om te reageren via onze instagram-pagina. Op zondag 4 juni 2023, maken we de winnaar bekend. Waar zou jij dit boek willen lezen deze zomer? Laat het achter in de comments.

Klik hier om deel te nemen aan de wedstrijd

De Kluitman-novelles zijn niet dik, wel spannend. Ze hebben inmiddels al een aardig lange lijst met spannende korte verhalen, geschreven door bekende jeugdboekenschrijvers. Schrijfster Jowi Schmitz schreef voor deze reeks de psychologische thriller Slipjacht.

Net zoals vele andere tieners binnenkort op schoolkamp gaan, gaat hoofdpersoon Matteo dat ook. Alleen besluit Matteo weg te lopen wanneer hij met zijn klas op kamp gaat naar de Veluwe. Zijn vader heeft Matteo’s bloederige tekeningen ontdekt en heeft aangekondigd dat Matteo hulp moet krijgen met zijn woedeprobleem. Dat ziet de ongelukkige tiener niet zitten en zijn klas kan hij ook missen als kiespijn. Tijd om te verdwijnen.

Eenmaal in het bos gaat Matteo een bijzondere vriendschap aan met een vos. Deze vriendschap kan hij goed gebruiken wanneer blijkt dat er iemand anders in het bos woont die nóg ongelukkiger, nóg driftiger en in elk geval véél gevaarlijker is dan hij. Iemand die de jacht op hem heeft geopend. Keert Matteo ooit nog levend terug?

Slipjacht vertelt het verhaal van een tiener die zich opgejaagd, eenzaam en onbegrepen voelt. De gedaante in het bos lijkt een vleesgeworden versie van de duistere en eenzame gedachtes die bij Matteo vaak de boventoon voeren in zijn hoofd. Tegelijkertijd lezen we over de liefde die hij voelt voor een jong vosje en de rust die de natuur hem biedt.

Slipjacht is geschikt voor lezers die van spanning houden, maar is daarnaast ook geschikt voor lezers die de ontwikkeling willen volgen van een onzekere tiener die leert dat hij zichzelf mag zijn.

Ons leeftijdsadvies: 12+ | Uitgever: Kluitman | Auteur: Jowi Schmitz | Omslagbeeld: Sanneke Vlam | Verschenen: 15 augustus 2022

Niet gewonnen, maar wel nieuwsgierig geworden naar dit boek? Klik hier om Slipjacht te bestellen.

Grijs – Carlie van Tongeren – Tip van Heleen

“Ze heeft toch geen nee gezegd?
Maar ze heeft toch ook geen ja gezegd?”

Chaja had een topavond! Ze danste, wat ze het allerliefste deed, zoende en flirtte met Wes. Dit laatste strandfeest van de zomer had alles in zich om het beste feest ooit te worden. Toch kijken Chaja en ook Wes er allebei met een heel ander gevoel op terug.

Grijs vertelt het verhaal van twee jongeren, die zich lieten meevoeren door de stroom van vrije en verliefde energie. In die stroom raakten ze elkaar kwijt. Wes liet zich leiden door opwinding en de schijnbaar vanzelfsprekende stap om verder te gaan. Voor Chaja voelde het plotseling niet helemaal goed meer, zij ‘bevroor’ en was niet anders in staat dan Wes’ seksuele toenadering te ondergaan.

Het vrije en verliefde gevoel veranderde onuitgesproken. Wes vertrok met een onbevredigd gevoel en Chaja voelde zich gekwetst en verdrietig. Omdat beide die gevoelens niet zo goed konden plaatsen, deelden ze dat niet met anderen. Carlie van Tongeren schreef Grijs voor Blossom shorties , en neemt je als lezer mee in de gevoelens van twee verwarde tieners. Beide kanten worden oordeelloos en respectvol beschreven.

Grijs is een verhaal dat verteld moet worden. Hoe heerlijk de stroom waar je in belandt ook is, consent is een stap die je niet mag overslaan. Intimiteit is nooit een vanzelfsprekend gevolg van geflirt, het is een keuze die je met elkaar en bewust maakt.

Grijs is een allesbehalve zwart-wit verhaal over consent, lees je op de achterkant van het boek. Zorgvuldig afgewogen wordt het voorval op het strandfeest en de nasleep ervan vanuit verschillende perspectieven beschreven. Met het duidelijk benoemen van de naam en het moment waarop de persoon haar of zijn gedachten met de lezer deelt, zijn tijds- en perspectiefwisselingen goed te volgen. Chaja en Wes wisselen elkaar op een gestructureerde manier af en worden op grijze pagina’s aangevuld door ‘omstanders’. Deze keuze zorgt ervoor dat het verhaal op een genuanceerde manier verteld wordt.

Als je een gevoelig onderwerp als dit wilt aanpakken, begrijp ik de keuze voor deze constructie. Ik denk ook zeker dat het werkt. Tegelijkertijd lees ik een nadrukkelijk geconstrueerd verhaal, daardoor blijf ik op afstand. Als ik een roman lees, word ik graag meegesleept. Al was ik van het begin tot eind
geboeid door Grijs, meegesleept werd ik niet. Het uitgebreide, persoonlijke, nawoord, de gespreksvragen en tips voor het zoeken van hulp gaven mij het gevoel een ‘zelfhulpboek’ gelezen te hebben en geen jeugdroman.

De hoofdpersonen en de manier waarop ze met de situatie omgingen, geloofde ik. De reacties van de verschillende ouders waren net zo onbeholpen als ouders soms kunnen zijn. Ik vond het verfrissend om te lezen dat ouders in hun schrik heel onhandige dingen zeggen of doen. In de dialogen tussen de jongeren herkende ik niet altijd de manier waarop jongeren met elkaar praten, zeker niet als het over seks gaat.

Ondanks mijn kanttekeningen over constructies en dialogen, mag dit boek van mij op ooghoogte staan in iedere bibliotheek en boekhandel. Consent is een ontzettend belangrijk onderwerp en ontbreekt vaak in de seksuele opvoeding van jongeren. Grijs maakt een moeilijk onderwerp oordeelloos begrijpelijk en daarmee bespreekbaar. Shorties zijn dunne boekjes, betaalbaar en makkelijk leesbaar. Lees het vooral voor het eerste strandfeest op je pad komt!

Winactie: Wat gebeurde er met David? – Henk Hardeman

We hebben gekozen voor zes novelles – dat zijn korte verhalen – met uiteenlopende thema’s. Deze week maak je kans op het boek Wat gebeurde er met David? van Henk Hardeman Je hebt ongeveer een week de tijd om te reageren via onze instagram-pagina. Op zondag 28 mei 2023, maken we de winnaar bekend. Waar zou jij dit boek willen lezen deze zomer? Laat het achter in de comments.

Klik hier om deel te nemen aan de wedstrijd

Uitgeverij Van Goor heeft zich met de Best of YA XS-reeks als doel gesteld om korte verhalen te publiceren, voor jongeren die niet graag een boek van honderden pagina’s dik lezen. Bekende jeugdboekenschrijvers publiceren korte novelles over onderwerpen die spannend en actueel zijn in het leven van een tiener.

Henk Hardeman schreef voor deze XS-reeks het boek Wat gebeurde er met David?. Een Twilight-achtige roman over de verdwenen broer van Bobbie. Tijdens de zomervakantie keert Bobbie met haar ouders terug naar het vakantiepark waar haar oudere broer, David, ooit spoorloos verdween. Samen met haar vakantievrienden op de camping probeert ze erachter te komen wat er is gebeurd. Is hij ontvoerd, vermoord, weggelopen? In de hoop meer te weten te komen over Davids verdwijning, probeert de groep via ‘glaasje draaien’ contact te zoeken met zijn geest. Maar dit blijkt niet zonder gevaar…

De novelle leest lekker weg, voor wie van een spannend verhaal houdt als tussendoortje. Voor aarzelende lezers is de XS-reeks perfect om het plezier in lezen (terug) te vinden en kennis te maken met verschillende schrijvers. Onderschat de succeservaring van een uitgelezen boek niet. Het is altijd een goed gevoel om een heel boek te hebben uitgelezen, of een tiener nu van lezen houdt of niet. Wellicht smaakt het daarna naar meer. Henk Hardeman heeft in ieder geval een interessante voorzet gegeven voor lezers die van unheimische verhalen houden, waarin het bovenmenselijke gecombineerd wordt met aardse geheimen.

Ons leeftijdsadvies: 13+ | Uitgeverij: Van Goor, Best of YA | Auteur: Henk Hardeman | Omslagbeeld Caren Limpens | Verschenen: 14 oktober 2023

Niet gewonnen, maar wel nieuwsgierig geworden naar dit boek? Klik hier om Wat gebeurde er met David? te bestellen.

Mevrouw Cactus – Heleen

Lieve Janneke,

Heb jij al eens zo’n enquête ingevuld die gaat over werkdruk, plezier en balans en ingezet worden op basis van je kwaliteiten? Ik kreeg deze week een herinnering dat ik er eentje moest invullen. Best positief ben ik altijd, als me dergelijke vragen gesteld worden. Ik werk op een school waar ik veel vrijheid en vertrouwen krijg. Ook word ik ingezet voor klussen die goed passen bij wat ik kan, uitdagend en leuk vind. Zo mag ik lessen levensbeschouwelijke vorming geven en leid ik leerlingacteurs op, die worden ingezet bij trainingen voor docenten. Natuurlijk ervaar ik werkdruk, op de nodige druk floreer ik meestal wel.

Deze week mocht ik, over kwaliteiten gesproken, een hele nieuwe sensatie ervaren. Waar ik kort geleden nog heel hard heb gelachen om jouw prikkelende brief, werd ik nu meedogenloos op mijn plek ge- (eh) – prikt. Examenkandidaten die, net als jij en ik, gevoelig zijn voor prikkels, krijgen de gelegenheid hun examen te maken in een ruimte zonder al hun klasgenoten. Ze zitten dan alleen of met een paar andere leerlingen in een rustig lokaal en maken onder toeziend oog van twee surveillanten hun examen. Fijn geregeld, zou je zeggen.

Bij het ochtendexamen economie voor kaderleerlingen had ik gesurveilleerd, samen met een fijne kalme collega. Dapper had ik blikken van verstandhouding met leerlingen vermeden, niet te opzichtig gegaapt en geprobeerd het squieken van mijn schoenen tot een minimum te beperken. Wist je dat je als surveillant echt helemaal niks mag? Zelfs geen boek voor je boekentip lezen.

Toen er in de middag nóg een economie-examen in mijn agenda stond, ging er bij mij nog geen belletje rinkelen. Bij het koffieapparaat, de plek waar alle belangrijke nieuwtjes gedeeld worden, kreeg ik het opmerkelijke nieuws te horen. Mijn tijdrovende en lawaaiveroorzakende gewoonte, extra sterke espresso, een dubbele shot en hete melk tot ik zelf op de stopknop gedrukt heb, gaf tijd om nog even navraag te doen.

Ik was onder de indruk van de uitdaging die ik aan mocht gaan. Onze roosteraar, zo eentje die iedere school zich zou wensen, gaf mij het vertrouwen te surveilleren bij het TL- economie-examen van een enkele leerling. Ik zou geassisteerd worden door een bijzonder betrouwbare en beheerste onderwijsassistent.

In de les, die ik tussendoor nog mocht geven, kon ik het ‘prikkelexamen’ nog niet zo goed loslaten. In de klas bespraken we van welke prikkels je zoal last kunt hebben. De koffieadem van collega’s, de scheetjes van een klasgenoot en het snurkende geluidje waarmee iemand altijd, áltijd, zijn neus ophaalt. Ik voelde me wat ontspannen; ik laat geen scheetjes op school, zorg dat ik niet te dicht bij iemand uitadem en snurk niet als ik wakker ben. Toen ik aangaf dat het dan toch niet zo’n gekke keuze was om juist mij bij het examen te laten surveilleren gingen ze los….

“Mevrouw…. wat ú allemaal doet komt niet eens in een normaal mens op…” Een kleine greep uit de stortvloed die ik over me heen kreeg: “u zingt in de klas, zomaar, ergens in het midden van een liedje, u zwaait naar vreemde mensen die buiten voorbij lopen, u gooit uw koffiekopje leeg door het open raam, u lacht zomaar hardop en niemand weet waarom…… U maakt gekke tekeningen op het bord tijdens toetsen, omdat u zich verveelt, u vergeet te stoppen met voorlezen, u weigert de les te laten stoppen als u het gezellig vindt, u roept gênante grappen als u ons tegenkomt in de gang, u vraagt wat wildvreemde eersteklassers op hun brood hebben in de kantine en u haalt allemaal rare voorwerpen uit uw tas en stalt ze uit in het lokaal….”

“Ze hebben gewoon mevrouw Cactus uitgenodigd als enige gast op het feestje van een te hard opgeblazen ballon.” Nu werd ik pas echt wakker, alles wat ze gezegd hadden is waar. Het enige dat weinig mensen, zeker geen leerlingen, van mij weten is dat ik op de vlucht sla als er knappende ballonnen in de buurt zijn. Ik wist wat me te doen stond, bijna zonder beweging surveilleerde ik bij het examen. Ieder half uur meldde ik op een zakelijke toon hoeveel tijd er nog over was. Mijn werkdruk was weer op peil, de uitdaging die ik in mijn werk ervoer ook. Pffffff